<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d8548827\x26blogName\x3dScientist+of+the+Invisible\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLUE\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://sci-inv.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3dnl_NL\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://sci-inv.blogspot.com/\x26vt\x3d5380916813193286218', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Scientist of the Invisible

Too much ammunition lately, not enough self-control.

Gawie-watch

Mijn favoriete recensent is op dreef deze week: zowel een stuk over The Lady in the Water als over Miami Vice. Uit de recensie van de eerste een typerend citaat:
Dat is opmerkelijk, want Shyamalan werd als regisseur van de film The Sixth Sense (1999) de lieveling van critici over de hele wereld. Terecht, want het is een film die je bijblijft: het verhaal
over de jongen die de inmiddels beroemde woorden "I see dead people" spreekt is een urbaan horrorsprookje dat bij herhaaldelijk bekijken alleen maar beter wordt.
Dat geldt ook voor de films die Shyamalan vervolgens maakte: het briljante Unbreakable (2000), over de melancholie van de superheld, Signs (2002), over religieuze paranoia op het Amerikaanse platteland, en The Village (2004), een film over mythologie en werkelijkheid waarin het doelbewust brutale en daardoor prachtige laatste kwartier nog altijd een overrompelende uitwerking heeft. Shyamalan deinst er niet voor terug grenzen op te zoeken. Hij gebruikt tamelijk schaamteloos narratieve gimmicks om het drama op te voeren.
« Home | Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »
| Next »

» Een reactie plaatsen